Stay Close, Don't Go!

(Source: akoralph)

Sa nakalipas na halos dalawang buwan, pare-pareho lang din ang ginagawa. Naiiba lamang ang mga pangyayari at ang mga kasangkapang napapaloob sa istorya ng buhay ko.

Gumigising ng alas-singko y media ng umaga. Nag-uunat, nagbabasa ng mga nang-iwan ng mensahe mula sa mga taong nakakasalamuha ko sa pamamagitan ng birtuwal na pamamaraan gaya ng modernong telepono. Mag-aayos at kakain ng mga bandang alas singko, kwarentay singko. Maliligo na pagkatapos. Pagkatapos maligo, palaging nagmamadali sapagka’t alam kong mahuhuli na ako sa aking pagpasok. Iniisip ko ang mga sasakyang hindi na umandar sa sobrang trapik sa daan. Sa kabutihang palad, hindi ko pa naranasang mahuli sa aking pagpasok simula ng mga panahaong iyon.

Darating sa opisina ng mga bandang alas siyete y media. Uupo sa pwesto, magpapalamig, dadaldal, mag iingay sa mga kasama. Hihintayin ang trabaho na ibibigay na para sa akin. Kadalasang alas nuwebe dumadating ang mga gawain namin. Kailangan matapos ang mga kayang gawin upang hindi dumami ang mga nagrereklamong mga kostomer ng kumpanya.

Kakain ng mga bandang alas onse y media. Maghahanap ng masarap pero murang pagkain. Tipid tipid, para makaipon ng maraming pera. Tipid tipid para makabili ng gustong bilin. Maaring matulog ng alas dose hanggang ala-una, pahinga na rin sa gawaing napakarami. Titigil muli ng trabaho ng mga bandang alas tres y media para mag merienda naman, kakain sa labas ng mga pagkaing kalye gaya ng kwek-kwek, fishball, kikiam, siomai at marami pang iba. 

Kapag naisin na tuluyan pang magtrabaho, maari pang magtrabaho kahit hanggang alas-otso ng gabi. Palaging ganito na lang ang oras ng pag-uwi ko, palaging pagod pag-uwi, palaging gutom pag-uwi. Palaging bili ng pagkain dito, doon at kung saan maabutan ng gutom. 

Uuwi ng sobrang pagod dahil sa nakakapagod na biyahe, uuwi ng pagod dahil sa araw. PAgkauwi ng bahay, maswerte na kapag nakahawak pa ako ng aking laptop para makapag online.

Ganyan ang buhay ko sa ngayon. Medyo nakakalungkot dahil sa mga bagay na hindi ko na nagagawa, mga bagay na nais kong gawin pero di ko magawa dahil sa trabaho kong nakakalumo.

Napakahirap ng buhay, hindi lahat makukuha mo. Hindi lahat mapapasaiyo. Pero magpasalamat ka sa kung anong mayroon ka ngayon.

(Source: akoralph)

goodnight

(Source: akoralph)

Kayo mga kuyang malalaki ang katawan na di mo malaman kung ano na nakatambay lagi sa Isetann sa Recto, hindi ho ako nagbebenta ng katawan para alukin nyo ng 2K. Ohmaygas. Sapat naman ho ang kinikita kong pera. Hindi ko na ho kelangan pang magbenta ng katawan/laman.

Wala sanang AKORALPH sa Tumblr ngayon.

Wala sanang makulit na bata ngayon.

Muntik na daw kasi akong mamatay when my Mom gave birth to me. Masyado na daw kasi akong matagal on my mother’s womb kaya may nakain daw akong SHIT THING (TAE).

Kaya SUPER THANKS to GOD!

And to you, Ma!

I LOVE YOU SO MUCH, MA!

Di ako mahilig kumanta over the phone line, pero once na napakanta mo ko, for sure, at ease na ako sa’yo or gusto rin kita.

Gusto ko rin sumayaw at magpa-impress sa taong mahal ko. Kahit na hindi naman ako gaanong marunong magsayaw.